از یک دوست........

^{زندگی یعنی مسیری رو به آب}

^{زندگی یعنی نه بیداری نه خواب}

^{زندگی یعنی سرای امتحان}

^{زندگی یعنی در آن عاشق بمان}

^{زندگی یعنی کمی و کاستی}

^{زندگی یعنی دروغ و راستی}

^{زندگی یعنی صفا، مهر و وفا}

^{زندگی  یعنی ستم، جور و جفا}

^{زندگی یعنی سفر،راهی دراز}

^{زندگی یعنی جهانی رمزدار}

^{زندگی یعنی مهی در پشت ابر}

^{زندگی یعنی بلا و درد و صبر}

^{زندگی یعنی دو روزی میهمان}

^{زندگی یعنی فریب میزبان}

^{زندگی  یعنی ...}

و

آری ما غنچه یک خوابیم

در میان برگهای زرد

نگار من كه به مكتب نرفت خط ننوشت...... به غمزه مساله آموز صد مدرس شد

شبى سنگين همه هستى را پوشيده، ومكه را سكوتى خرد كننده در ميان گرفته بود هيچ صدايى به گوش نمى رسيد مگر صداى نفسهاى شب، آميخته با همهمه نماز و نيايش كه از آن (بيت عتيق) بر مى خاست .

ماه روى پنهان كرده واز ديده ها غايب شده بود، بركرانه آسمان تيره تار تنها سوسوى كم فروغ ستاره اى به چشم مى آمد كه هر دم كوههاى سربه فلك كشيده مكه مى توانست پرده اى به آن آويزد، كوههايى از سنگ برهنه كه به سان كوچه هايى سركش از ظلمتهاى فشرده دست به دست هم سپرده ،گردن فرازى مى كرد .

دنيا به خواب رفته بود غافل از آن مرد هاشمى كه اينك به غار پناه برده بود ودر آنجا غرق درياى تاملات خود در آن ظلمت فراگستر وسنگين پرتوى از نور حق مى جست ودر خلوت آن غار همدمى با پرتوى هدايت و راحت وآسايش يقين را مى پوييد .

آن سوى ديگر، نه چندان دور از حراء شهر مكه خفته بود با خاطره روزگاران مجد و عظمت ئينى كه بت پرستى كور طومار آن رادر هم پيچييده بود و هر از گاهى لرزه انديشه بيدارى بر تن اين شهر مى افتاد والبته ديرى نمى پاييد كه در زير بار سنگين كابوسى كه همه هستى اش رادر بر گرفته بود آرام مى شد .

شهر براى آن مرد تنها كه در غار حرا با خود خلوت گزيده بود اهميتى باور نداشت وتنها او را مى ديد كه خود را ازشلوغى مكه كنار مى كشيد .

شب در خود فررفته بود، پيش از آنكه سپيده دم بدمد وپرتو نخستين خويش را بر قله ها، دامنه ها و دره ها بتاباند،ظلمت فراگستر را به روشنى بدل سازد ،با نخستين فروغ سپيده كه دل سياهى آن شب را شكافت وحى خطاب آسمانى ?بخوان? بدو رسيد .

اقرا اقرا باسم ربك الذى خلق خلق الانسان من علق

شعر ازتقى متقى

تذکره النامیزونین...

امروز مطلبي از خودم ندارم ولي يه مطلب از يه دوست خيلي عزيزه كه البته تو وبش نوشته و

من ديدم كه خالي از لطف نيست كه شما هم اين مطلبو بخونيد............

البته اين توضيح رو هم بدم كه اين دوست خوبم دست نوشتنشون فوق العاده است وتازه شروع به کار

کرده ...................البته مطالب دیگه ای هم نوشتن که من به انتخاب خودم این مطلبو انتخاب کردم

سخنی نیست.......

چه بگویم؟ سخنی نیست

می وزد از سر امید، نسیمی؛
لیک تا زمزمه ای ساز کند
در همه خلوت صحرا
به روش
نارونی نیست
چه بگویم؟ سخنی نیست
***
پشت درهای فرو بسته
شب از دشنه دشمنی پر
به کنج اندیشی
خاموش
نشسته ست
بام ها
 زیرفشار شب
کج،
کوچه
از آمدو رفت شب بد چشم سمج
خسته ست
***
چه بگویم ؟ سخنی نیست

در همه خلوت این شهر،آوا
جز زموشی که دراند کفنی
نیست
ونذر این ظلمت جا
جزسیا نوحه شو مرده زنی
نیست

ورنسیمی جنبد
به رهش نجوا را
نارونی نیست
چه بگویم؟
سخنی نیست...

یک روز زندگی

 
دو روز مانده به پایان جهان تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده است.تقویمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود.پریشان شد
و اشفته و عصبانی ، نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد.
داد زد و بد و بیراه گفت، خدا سکوت کرد. اسمان و زمین را به هم ریخت ،خدا سکوت کرد.جیغ زد و جار و جنجال راه انداخت ،خدا سکوت کرد.
به پر و پای فرشته و انسان پیچید ،خدا سکوت کرد.کفر گفت وسجاده دور انداخت ،خدا سکوت کرد. دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد ،خدا سکوتش را شکست و
گفت:"عزیزم اما یک روز دیگر هم رفت، تمام روز را به بد وبیراه و جار و جنجال از دست دادی ،تنها یک روز دیگر باقیست، بیا و لا اقل این یک روز را زندگی کن."
لا به لای هق هقش گفت:اما با یک روز! با یک روز چه کار می توان کرد!؟
خدا گفت: ان کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند ،گویی که هزار سال زیسته است و انکه امروزش را در نمی یابد،هزار سال هم به کارش نمی اید، و انگاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت وگفت:حا لا برو و زندگی کن.او مات و مبهوت ،به زندگی نگاه کرد که در گودی دستانش می درخشید اما میترسید حرکت کند،می ترسید راه برود، می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد،قدری ایستاد...بعد با خودش گفت:
وقتی فردایی ندارم، نگه داشتن این زندگی چه فایده ای دارد،بگذار این یک مشت زندگی را مصرف کنم.
ان وقت شروع به دویدن کرد زندگی را به سر و رویش پاشید، زندگی را نوشید و زندگی را بوئید وچنان به وجد امد که دید می تواند تا ته دنیا بدود، می تواند بال بزند، می تواند پا روی خورشید بگذارد. می تواند...
او در ان یک روز اسمان خراشی بنا نکرد،زمینی را مالک نشد، مقامی را به دست نیاورد اما...اما در همان یک روز دست بر پوست درخت کشید.روی چمن خوابید.کفش دوزکی را تماشا کرد.
سرش را بالا گرفت و ابر ها را دید و به انهایی که نمی شناختندش سلام کرد و برای انها که دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد.
او در همان یک روز اشتی کرد و خندید و سبک شد،لذت برد و سرشارشد و بخشید،عاشق شد و عبور کرد و تمام شد.او همان
یک روز زندگی کرد اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند،امروز او در گذشت،کسی که هزار سال زیسته بود

اين پست عنوان نداره..........

سلام .......سلام

اولش بگم اين پست خاصه.............. يعني براي شخص خاصي نوشتم و اميدوارم بخو ندش

( مطمئن هستم مي خوندش)

امروز يه جلسه آدم شناسي داريم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟البته خوندنه بقيه مطلب دست خودتونه

................ به نام خداوند حكيم .................. اول ......... افرادي كه اطرافتون مي بينيد به

 سه دسته تقسيم مي كنيم :

۱) دوست

۲) دوشمن

۳) .......... حتي از اسمش خوشم نمي ياد در ادامه با توضيحاتي كه مي دم خوتون جا خالي رو پر كنيد

۱) دوست : بهترين آدم روي زمين همون كسي كه شاعر در موردش مي گه....

کودکی ها

حسين پناهي

.....